Kjéllingin

2006-11-14T17:42:00.000Z

I don´t believe it!!!!

Ég ætlaði að fara að blogga fyrir svona viku en fattaði að ég var búin að steingleyma lykilorðinu! Loksins þegar ég hafði eitthvað að segja gat ég bara ekki munað helvítis lykilorðið. Og ég reyndi allt! Öll orð sem ég hef nokkurn tíman haft gaman af, bæði með og án allra tölustafa sem ég hef haft gaman af, ýmist á undan eða eftir orðunum. Ég var að brjálast.

Svo ákvað ég að gera aðra tilraun núna áðan. Og viti menn! Þetta fáránlega asnalega orð spratt upp í hausinn á mér, svo asnalegt að mig langar að segja ykkur frá því!

(Ef það les þetta þá einhver eftir allan þennan tíma..)

En ég ætla ekki að gera það.

Ég var að hugsa um að blogga um airwaves en langt er um liðið. Kannski kreisti ég eitthvað saman.

2006-07-23T18:20:00.000Z

Hver sá sem reynir að halda því fram að blogg sé annað en tækifæri til að tala um sjálfan sig og fá aðra til að tala um sig er kjáni.
Já.
Það er rétt.
Maður reynir að miðla ýmsu, notfæra sér stöðu sína sem bloggari til að "correcta" fólk "politically", fá fólk til að skrifa undir lista, svo reyni ég, þó það sé oft ómeðvitað, að troða uppá ykkur, mína kæru gesti, femínískum, anarkískum og umhverfisverndunarhugmyndum. Og öllum fjandanum.
En þó maður meini vel og tali um hugmyndir og skoðanir, þá eru þær samt alltaf manns eigin.
Afverpi hugans, tilfinninga, skaps..
Þar af leiðandi er er bara ekki hægt að skrifa um það sem manni finnst án þess að vera að tala um sjálfan sig.

Það gladdi mig mikið hvað margir urðu fyrir vonbrigðum með Bobby. Fólk fór til Danaveldis með stóra drauminn í rassvasanum, hann var alveg að fara að rætast, loksins fæ ég að sjá herra Bob, the legend, hinn mikla listamann, shakespear okkar tíma. Eða eitthvað...
Síðan sökkaði hann bara víst.
Það gaf mér birtu í hjartað mitt að draumar fólks sem ég þekki hefðu verið drepnir á augnabliki.
Vegna þess að ég gat ekki verið á staðnum.
Er maður ekki illur.

En hvað með það.
Ég ætla ekki að reyna að fá ykkur til að skrifa undir undirskriftarlista í dag heldur til að skrifa um mig!
Ó já, hér er ég, um mig, frá mér, til mín.
Engin afneitun.
Þó þetta sé allt eitthvað -um þig -um okkur.. - þá er þetta bara allt um mig.

Ég hef ekki fengið snögglegt æði fyrir sjálfri mér, ég var bara að pæla í fólki sem ég hef þekkt og heldur virkilega að rassgatið á því sé miðja alheimsins. Og veit ekki einu sinni hvað það er ógeðslega leiðinlegt.
Ó mæ god, það er svo slæmt, svo skelfilega óþolandi.
Ég er svo fegin að vera laus við það..
Svo fegin sko!
Þannig að ég held að það sé betra að vera meðvitaður um það þegar maður blaðrar um sjálfan sig...

Svo hér er það. Segið mér:
1. Eitthvað handahófskennt um þig
2. Eitthvað lag eða mynd sem tengist okkur
3. Fyrstu skýru minningu þína af mér
4. Eitthvað sem bara við skiljum
5. Einhverja spurningu sem ég hef lengi viljað fá svarið við

Þetta er hluti af þessu asnalegu kedjudraslrusli, sem er lúmskt skemmtilegt.

Hversu fokking ógeðslegt er þetta...
Peli með beljutúttum!
Hvaða barn vill sjúga beljuspena?!
Fokk.
Sick world.
En kannski er þetta ekki fyrir börnin heldur fyrir einmanna karlmenn og bjórinn þeirra.

2006-06-27T22:18:00.000Z

Marissa Cooper bara komin í dópið...
Uss og fussumsvei, eins og hún hafi ekki verið nógu ógeðslega óþolandi fyrir, hvernig verður hún núna!
Ef hún væri ekki svona falleg þá væri ég hætt að horfa á þættina vegna þess hvað hún er fokking leiðinleg, en hún jafnar þetta út greyið..
Getur hún ekki bara hætt að væla yfir öllum andskotanum sem henni dettur í hug og farið að haga sér! Hætta að vera svona plebbi!
,,Oh, aumingja ég, ég er svo rík og falleg að ég get ekki meir, oh, og svo bý ég á geðveikt ömurlegum stað, og ég á svo erfitt!
En annars ætti ég ekkert að vera að skammast út í hana greyið, hún semur sig ekki sjálf...
Ég er bara bitur og fúl því mig langar að vera þarna:
Hróarskelda...! =(
Búhúhú..
My master is there..
Mistör Bobbeih!
Ég trúi því ekki að hann verði þarna!
Bless og góða nótt, ég ætla í afneitun og verð þar ef þið þurfið að ná í mig!

2006-06-02T19:02:00.000Z

Eftir mikilfenglega útskrift í kirkjunni miklu barði rigningin mig og mína í heimahús. Um kvöldmatarleitið var síðan haldið í Kópavoginn á fund hinna kínversku. Pabbi bauð okkur systkinunum sem sagt út að borða í tilefni dagsins og Kínahofið varð fyrir valinu. Ekki var það slæmt. Stórir góðir réttir, kínversk tónlist, kerti, bjór og skemmtileg og tja.. óvenjuleg þjónusta, mér að skapi. Prýðilegt, prýðilegt.

Ég ákvað að hitta félaga minn, bæjinn, um kvöldið en hann er útsmoginn náungi sem platar úr manni pening og hellir í mann verðandi þynku þegar maður hittir hann. En ég hitti hann samt nokkuð oft. He´s my bitch.
Það sem var eftir af nóttunni var nokkuð athyglisvert.
Ég fékk meðal annars að heyra;
Að ég hefði stórkostlega fallega áru.
Tugi hamingjuóska frá ókunnugum.
Ljótustu rödd í heimi.
Að ég væri ein af milljón.
Að ég ætti að drullast í háskólann.
Að stúdentsskírteini væri einskis virði.
Að ég þyrfti að tala um hluti.
Að ég yrði heimsþekkt.
Það var skrítið að fá svona mikla athygli út á höfuðfat.
En þetta var allt saman gott og blessað, bara ef þessi dagur hefði verið tveir sólarhringar, ekki einn.

2006-05-14T14:41:00.000Z

Í "guðanna bænum" skoðið þennan link
Hversu skemmtilegt verður sumarið ef við sjáum þessi helvítis svín ráðast inn í fleiri lönd.
Chjékk ittt!!

Þetta er nú eiginlega móðgun fyrir apann...

2006-05-02T22:16:00.000Z

Í kvöld borðaði ég pizzu.
Það er nú svo sem ekki svo merkilegt í sjálfu sér.
Pizza er ekki óalgengur matur. Ekki hjá menntaskólanemum í próflestrarfríum. Ekki hjá þeim sem láta gott bragð sig meiru máli skipta en smá bumbu og bingóhandleggi.
EN FYRR MÁ NÚ VERA!!!
Fjögur kvöld í röð, já fjögur kvöld í röð, ég segi það satt!
Í kvöld var FJÓRÐA skiptið í röð sem ég borðaði pizzu..

Ég get ekki sagt að aumingja bjórinn hafi sloppið frá mér heldur undanfarið..
Freistingar, freistingar...
Ummm...

2006-04-25T23:43:00.000Z

Vá hvað þið söknuðuð mín!

Ég hef nákvæmlega ekkert að segja, skólinn er að drepa mig.
Mér finnst að síðustu dagarnir mínir í skólann (2 dagar eftir) ættu að vera þeir allra ánægjulegustu frá upphafi.
En þeir eru það ekki.
Verkefnin eru að kæfa mig.
Ökk..
En ó, ég örvænti ekki því á föstudaginn er dimission!!
Ybbie jei...

Ég efast um að það verði einhver hoppukastali á dimission en það væri samt gaman...

2006-03-31T11:35:00.000Z

Þetta finnst mér soldið spes mynd.

Hann ber sig stórfurðulega, hvernig stelling er þetta eiginlega?
Og hausinn er svo lítill eitthvað.
Þessi bogi er risastór og hann er með kústskaft í staðinn fyrir ör er það ekki?
Svo er hann að skjóta á plaststóla.
Í rauðri flíspeysu.
?????

2006-03-12T16:08:00.000Z

Ég hef fengið bestu afmælisgjafir í heimi en hef ekki myndavél við hendina..
Takk og ég elska ykkur!

ALLIR ÞURFA AÐ SKOÐA ÞENNAN LINK!!!

Ég er komin með ógeð á að horfa upp á allan viðbjóðinn í heiminum, ég er hætt að horfa á fréttir. Styðjum fólk sem hefur ekki sömu réttindi og annað fólk, hvort sem það eru konur, asískir, dvergar, gamlir eða fatlaðir.

Það er enginn að biðja um jákvætt misrétti, enda grefur það undan jafnrétti.
Fólk vill bara hafa þau mannréttindi sem aðrir hafa, svo einfalt er það.

Skoðið linkinn og hugsið málið ef þið þurfið þess.
Margt smátt gerir eitt stórt, ykkar yfirlýsing skiptir máli.
Okkur vantar þessi lög.

2006-03-05T18:18:00.000Z

Já, ég er víst orðin hálffertug.
Hversu frábært er það.
Besta afmælisgjöfin var að sjálfsögðu Krissi sem kom loksins, loksins heim frá Ítalíu eftir að hafa verið að undirrita módelsamning og kynna nýja herraylminn frá Dolce&Gabbana.
Ítalir framleiða svona 47.893 tegundir af pasta og eins og ég hafði beðið um kom minn heittelskaði til baka með 2 tegundir.

Til vinstri er hjartapasta en hitt getið þið reynt að finna út sjálf...

Síðan fékk ég 3. diska safn með hinni elskunni minni, fröken Janis, og flottasta lampa í heimi, sem jafnframt er sveppur.

Í bakrunninum má síðan sjá bestu gjöfina.

Pabbi sendi þennan, sólblóm og gular rósir..

Ég var einmitt að fatta í gær að mér finnst gular rósir flottastar, en ég sagði engum frá því... eitthvað minnir þetta á x-files..

Svo fékk ég bleika rós og englastyttu frá mömmu og Hinrik.

Blóm, blóm, skín á mig...

Jájá börnin mín góð, annars voru þetta víst bara svona byrjunargjafir, nema auðvitað ekki frá Krissa <3 Fylgist vel með næstu daga, jafnvel mánuði, eftir seinni gjöfum.

2006-02-17T21:50:00.000Z

Yfirleitt er ég langt eftir á öðru fólki með hluti eða langt á undan.
Núna ætla ég að vera geðveikt eftir á.
Indjoi...
1. Hver ertu?
2. Erum við vinir?
3. Hvenær hittumst við fyrst og hvernig?
4. Ertu hrifinn af mér?
5. Langar þig að kyssa mig?
6. Láttu mig hafa gælunafn og útskýrðu af hverju þú valdir það?
7. Lýstu mér í einu orði?
8. Hvernig leist þér á mig þegar þú sást mig fyrst?
9. Lýst þér ennþá þannig á mig?
10. Hvað minnir þig á mig?
11. Ef þú gætir gefið mér eitthvað, hvað myndi það vera?
12. Hversu vel þekkir þú mig?
13. Hvenær sástu mig síðast?
14. Hefur þig einhvern tímann langað að segja mér eitthvað en ekki getað sagt það?
15. Ætlaru að setja þetta á bloggið þitt svo ég geti skrifað um þig?

Stundum er þægilegt að gera hluti sem allir aðrir eru fyrir löngu búnir að gera.

Þessi er svo sætur að það væri hægt að selja hann sem konfekt eftir jamie oliver.

2006-02-16T18:40:00.002Z

Alltaf þegar ég á að vera að gera eitthvað, geri ég tafarlaust eitthvað allt annað.
En ég var að taka eftir því hvað ég hef eytt alltof mikilli orku og tíma á þessu bloggi í gegnum tíðina í að fjalla um ákveðinn mann sem ég vil engum tíma eyða í! Oft fjallar fólk um þá sem það vill ekki fjalla um, segir gamall málsháttur og sannur er hann. Og samt held ég áfram!

Ó hann er svo krúttlegur.

2006-02-14T17:14:00.000Z

Þeir sem hafa eitthvað fylgst með fréttum undanfarið ættu ekki að hafa misst af þessarri brjáluðu og sjóðheitu umræðum um laukinn.
Ja hérna, það ætlar allt um koll að keyra!
Af hverju þarf að gera svona mikið mál úr þessu?
Það er ekki eins og það hafi skaðað okkur jarðarbúa þó yfirvöld um allan heim hafi ákveðið að leyna okkur þeim ógurlega ómerkilegu upplýsingum að í gamla daga hafi laukurinn verið miklu stærri!
Ég meina, þetta er bara frekar fyndið, það er ekki eins og yfirvöld hafi aldrei logið að okkur, hei vitiði að það eru engin kjarnorkuvopn í Írak? Neinei Bush litla langaði bara aðeins að leika sér í olíunni... Gamall skítur...
Pfff, loksins þegar það kemur eitthvað svona ómerkilegt, eitthvað svo ómerkilegt að það er bara ekkert nema fyndið, þá ákveður fólk að verða snarklikkað!
ÞETTA ER BARA LAUKUR, SLAKIÐI Á!!!!!
Meira að segja sagan á bak við þetta er snilld; það var bara einhver ríkur plebbi í Wisconsin sem hótaði Andrew Johnson (vini sínum) 17. forseta Bandaríkjanna að segja frá einhverju leyndarmáli ef forsetinn myndi ekki tafarlaust banna stóra lauka og hefja undireins áætlanir um að innan 2 ára skildu allir laukar Bandaríkjanna vera eigi þyngri en hálft gallon eða eitthvað álíka. Eins gerði Andrew samning við ríkisleiðtoga um allan heim og innan skamms heyrðu stórir laukar fortíðinni til. Þær örfáu myndir sem náðust af þessum ferlíkum gerðu yfirvöld upptæk.
Ég held að við getum æst okkur yfir merkilegri hlutum en þetta. Þetta er bara skemmtilegt. Að ofan má sjá einhvern Bandaríkjamann sem varð æfur yfir þessu máli um daginn og klæddi sig upp sem risalaukur í mótmælaskyni. Hringdi svo í alla fjölmiðla í grenndinni við heimili sitt og bað þá um að styrkja sig til að fljúga til Washington og dvelja þar í 2 vikur til að mótmæla... Varð ekki að ósk sinni greyinu en ég dáist að þrautseigunnu í karlinum. Sjáið svo ferlíkið að neðan, þvílík fegurð...

2006-02-10T18:20:00.001Z

Nef apar, eða Proboscis apar, eru svo ljótir að mér finnst sárt að horfa á þá.

Ég fæ sting í hjartað...
Einhversstaðar hefur þróunin farið á sýrutripp...

2006-02-06T19:41:00.000Z

Þegar ég var lítil langaði mig alltaf að búa uppi í tréi. Mig langar það enn. Svo hef ég reynt að halda því fram að ég sé ekkert skrítin.. En jæja...
Ég ætti kannski að stofna svona félag með Michael Jackson; Félag manna sem líður best í trjám. Við virðumst eiga ýmislegt sameiginlegt... aðdáun okkar á trjám, sönginn, dansinn ( hahaha..), nef complex, snilligáfur sem enginn virðist skilja ( ;> ), ást okkar á yngri mönnum... ( Le Kriss ).
Nú hef ég loksins fundið hið fullkomna tré til að búa í, reyndar hef ég alls ekki fundið það, ég veit ekkert hvar í heiminum það er, en ég veit að minnsta kosti hvar það er á veraldarvefnum..

Hér má sjá framtíðarbústað minn, eitthvað þarf að lappa upp á búið, smíða kofa, hengja upp ljós, festa kaðalstiga og því um líkt, koma fyrir kamar fyrir neðan, jafnvel að setja eitt stykki apa í bandi þar fyrir utan... ;).
Ó hvað framtíðin er ljúf.

2006-01-19T19:04:00.000Z

Það er svo mikið af fólki í Kína að ef við myndum raða öllu fólkinu þar upp í kringlunni, þá þyrfti 140.000 kringlur! Hundrað og fjögurtíu þúsund kringlur!!!

Ég veit ekki hvort þetta er rétt hjá mér en ég hætti á það.

Kína er næstum tvöfalt stærri en Evrópa. Held ég. Skólinn er einstaklega fræðandi um þessar mundir.

Ok, pointið með þessu var bara að lýsa því yfir hvað mér finnst rosalega mikið af fólki í Kína, rosalega mikið, ég hef aldrei áttað mig almennilega á því hvað það búa ROSALEGA margir á jörðinni. Rosalega margir. Þegar maður var krakki fór maður í bað í bala. Ég hef hingað til verið á því stigi. Ekki baðað mig í bala, heldur ekki fattað hvað það er til mikið af fólki. En undrun mín yfir þessari nýju uppgötvun minni (öllu fólkinu) hlítur að vera álíka og undrun barns sem er vant að baða sig í bala en opnar baðherbergið einn daginn og sér Viktoríuvatn!

Ég er kominn með flensuna sem flestir á mínum aldri virðast fá.
Ég er ekki að tala um hettusótt eða kvef, ælupest eða þannig viðbjóð.

Ég tala um "fullorðinsflensuna".

Ég vil ekki verða fuuuullorðiiiin....
Tilhugsunin um að eftir 45 daga verði ég á þrítugsaldi er hreint ekki skemmtileg.
Maður eyðir unglingsárunum í að reyna, eða þykjast vera fullorðinn, og svo þegar maður fattar að mann langar bara að vera krakki er það of seint, maður er þegar orðinn fullorðinn.
Það gera þetta allir unglingar. Vilja fá að vera lengur úti á kvöldin svo það sé meiri hætta á því að æskan spillist, því fyrr, því betra, vilja fá að horfa á bannaða mynd og grenja sig síðan í svefn yfir öllum hryllingnum, vilja fá bílpróf daginn sem þeir verða 17 ára svo þeir geti örugglega lent í slysi, fengið eitt fótbrot kannski, vilja vera með skilríki 16 og 18 ára svo þeir geti nú örugglega farið í bæinn og drukkið sig fulla eins og fullorðna fólkið.

Æjæjæj...

Ó hvað ég sakna ekki þessa tímabils; "wannabe adult syndrom" sem allir unglingar virðast fá. Oj hvað það er skelfilegt.

Kannski er fullorðinsflensan bara betri. Já ég held það. Nú er ég sátt við mitt því ég trúi varla að neitt syndrom eða flensa geti verið jafn hundleiðinlegt fyrirbæri og "wannabe adult syndromið".

2006-01-06T14:58:00.000Z

Um áramótin eyddu Íslendingar hálfum milljarði í að líkja eftir stríði í görðunum sínum.
Bang, bong, splash og crash.
Það sem ég græddi á þessu öllu saman var hausverkur.
Ég get ekki sagt að kvöldið hafi ekki verið dulítið góðgæti fyrir augun mín, en ég get ekki heldur sagt að ef ég hefði ráðið hefði ég viljað hafa allt þetta vesen, held ég hefði sleppt þessu.
Það hefði nefninlega ekki verið svo vitlaust hjá íslensku þjóðinni að sniðganga flugeldakaupin einfaldalega algerlega og gefa frekar þennan hálfa milljarð til þjóða sem þurfa á peningnum að halda. Hjálpa fólki sem býr í stríðslöndum í stað þess að reyna að herma eftir ástandinu í þessum löndum.
Þ.e.a.s. "hljóðlega" séð, því það verða aldrei neinar gífurlegar skemmdir eftir flugeldana (bara alla drykkjuna). Ef ég hefði verið inni í húsi, ekki séð út og ekki vitað betur, hefði ég haldið að Bandaríkjamenn væru komnir að sprengja okkur upp og eyða íslensku þjóðinni svo þeir gætu geymt hér alla sína fanga, pínt araba og virkjað landið í tætlur.
Þeir sem eiga dýr vita hvað þau verða brjálæðislega hrædd þetta kvöld. Það er ekki séns að láta þau vera ein heima. Þau verða svo hrædd að það er næstum því fyndið, og af því það er næstum því fyndið verður það sorglegt, maður fær svona ljótt samviskubit að finnast það fyndið hvað þau eru að skíta á sig úr hræðslu.
Skiljanlega. Það var engu líkara en Bush hefði loksins látið til skara skríða.
En við viljum hafa okkar árlega gervistríð, sprengja og splúndra þegar börn og konur
í nálægum löndum eru að sprengjast í tætlur.
Glætan að við hjálpum þeim!
Svona eru Íslendingar.
Hinsvegar kaupa þeir geisladiska.
P.s. Mér finnst ógeðslega fyndið þegar þetta "konur og börn" er notað. Eins og í Titanic, konur og börn fyrst, karlmennirnir skipta ekki máli.. Það er bara svo ógeðslega kaldhæðið því konur og börn verða alltaf undir þegar karlmenn reyna að koma sér áfram eða græða, þá er ég að meina hluti eins og barna- og kynlífsþrælkun og þar fram eftir götunum. Svo þegar bátur er að sökkva eða stríð er þá skipta konur og börn allt í einu öllu máli. Hahaha. Ég held að ég viti af hverju... Það var ekki konu og ekki barni að kenna að Titanic sökk, heldur karlmönnum. Og stríð eru nær alltaf búin til af karlmönnum. Þess vegna ættum við að sleppa, konurnar og börnin, því þetta er ekkert okkur að kenna. Hahaha. Reyndar kemur kanakerlingin Candolisa Rice sterk inn í stríðsleikinn, enda til skammar fyrir kvenþjóðina.
Ég vona að þeir karlmenn sem lesa þetta þekki mig og viti því hvað er grín og ekki grín í þessu.
Nokkrir af þeim sem ég elska mest í heiminum eru karlmenn, ég á fyrirmyndir sem eru karlmenn og lít upp til ótal karlmanna.
Annars þarf ég ekki að segja þeim sem þekkja mig þetta allt saman, það fólk veit hvað ég meina.
Gleðilegt 2006.

2005-12-20T17:47:00.000Z

Mig langar að hafa mitt eigið tungumál.
Þegar ég segi eitthvað og er að reyna að segja það þannig að fólk skilji mig, misskilur fólk mig yfirleitt.
Ég er svo oft misskilin að stundum dettur mér í hug hvort það sé ekki bara ég sem er að misskilja sjálfa mig og hinir skilji mig rétt.
En það ku ekki vera rétt.

2005-12-16T19:24:00.000Z

Mig langar svo oft eitthvað sem mig langar ekki.

Nú er ég að baka. Mig langar það. Og mig langar það ekki. Stundum verður það ruglingslegt. Oftast. Reyndar gildir þetta oftast um eitthvað sem skiptir ekki miklu máli.
Mig langar í sturtu-mig langar það ekki.
Mig langar að borða-mig langar það ekki
Mig langar að horfa á fréttir-mig langar það ekki
Mig langar að lesa tónfræði-mig langar það ekki
Mig langar að þurrka af inni-mig langar það ekki
Þetta er ofboðslega erfitt.
Ó mig auma.
Þvílík vandamál sem ég þarf að glíma við.
Það er svo erfitt að vera til.
Ég þjáist í öllum þessum kræsingum.
Ég græt að morgni.
Þeir sem þekkja mig vita hvað ég meina.
Það er nefninlega þannig.
Þeir sem þekkja fólk veit hvað það meinar.
Samt get ég logið að ykkur öllum, sagt eitthvað sem passar ekkert við mig og þið trúið mér.
Heimsku bastarðar.
Nema Hrönn.
Hún sér það alltaf þegar ég reyni að ljúga.
En hún er í Tælandi svo enginn veit hvað er satt og ekki satt.

Mikið skal ég ljúga um jólin.

2005-11-23T16:31:00.000Z

Sjitt hvað fólk kemur alltaf á óvart.

Tussur.

Þegar fólk er fífl ætti maður ekki að svara því.

Best væri að leggjast undir feld og hlusta á tónlist, hundsa þessa hálfvita.

Mikil reiði í ræður ríkjum í augnablikinu.

Er fólk virkilega ennþá lítil börn, bara stærri og grimmari og miklu heimskari?

Þegar reiðin fer að lagast gleymir maður því næst þegar fólk er fífl að maður á ekki að svara því.

Helvítis!

Ég ætla að kaupa mér eyrnatappa og læra hugleiðslu svo ég þurfi ekki að eyða tímanum í að svara hálfvitum.

Bless.

2005-11-08T23:31:00.000Z

Mona Lisa er lúmskt karlmannleg

2005-11-05T03:35:00.000Z

Fyrirbæri dagsins:

Krissi

2005-10-28T14:10:00.000Z

Í nístingskulda á dimmum vetrardegi gerði hún sér grein fyrir óumflýjanlegum örlögum sínum. Um leið og hún barðist við grimman vindinn í von um eitt skref enn í átt að lífi áttaði hún sig á því að hún hafði ráfað um í daga, vikur, jafnvel mánuði, en varla hitt einn einasta mann. Og guð hennar hafði yfirgefið hana, hundsað bænir hennar, látið sem hún væri ekki til. Hún sá hvert stefndi. ,,Hvernig gat ég verið svona blind?" hugsaði hún, er hún hneig niður örmagna, vanmáttug, sigruð. Hún var stödd á vegamótum. Á skilti fyrir ofan hana stóð; Síðust augnablik lífs þíns. Í örvæntingu sinni hrópaði hún á guð sinn, grátbað hann um framlengingu á horfnu lífi. Svarið sem hún fékk var stöðvað hjarta í brjósti hennar. Leiðin endaði þarna.

Já ég held að þeta séu endalok síðunnar. Vildi heiðra hana með smásögu. Bless bless fagra bleika.

2005-10-12T22:19:00.000Z

Þið eruð kannski farin að sjá að ég nenni þessu varla lengur.

.rugnel alrav usseþ innen gé ða ájs ða niraf iksnnak ðure ðiÞ

Og þó..

Lengi lifir glóð í gömlum glæðum. Eða eitthvað.

Sjáið bara Brian Wilson. Hann er ennþá á sýrutrippi.

Fjólublár er litur dagsins.

Í staðinn fyrir lag dagsins sem er svo ógurlega móðins í dag mun ég hér efir birta "fyrirbæri dagsins".

Af því að ég nenni ekki að gera það á næstu dögum munu fyrirbæri næstu daga vera þessi:

12 okt: fjólublár
13 okt: nokia stígvél
14 okt: æðakefi hunda
15 okt: kóralrif
16 okt: mu
17 okt: kraminn dvergur
18 okt: Löpp af strúti

Það er auðvitað ekkert að marka þetta þar sem næstu dagar eru enn ókomnir og fyrirbærin eru tilfinning, ekki ákvörðun. Þetta er svona eins og stjörnuspeki fattarrú!

Þvílíkt rugl.

2005-10-06T19:27:00.000Z

Strumpalagið

2005-09-23T17:00:00.001Z

Ef þið farið á google og leitið af hakuna matata undir myndum gætuð þið rekist á
Þessa mynd

Já mikið rétt. Þetta sýndi Davíð mér, ástkæri rauðhærði bróðir minn.
Ég meina...Af hverju í ósköpunum ætti maður að hafa nokkrar áhyggjur þegar maður er þeirrar ánægju aðnjótandi að hafa vélbyssu inni í rassinum á sér?!

2005-09-16T13:31:00.000Z

Ég segi nú bara eins og amma; Ég græt að morgni!

Þetta er frábært orðatiltæki eða hvað sem þetta er. Hún notar það svona þegar hún er hneiksluð á einhverju, veit ekki hvað hún á til bragðs að taka eða þegar hún er bara eitthvað rugluð. Það kemur fyrir.

Ég er einstaklega rugluð. Ég er svo rugluð að ég veit ekki einu sinni í sambandi við hvað ég er rugluð. Ég held að ég hugsi svo mikið að heilinn í mér sjóði. Kristján kennari gerir grín af mér fyrir að fá alltof margar og háfleygar hugmyndir sem ekkert vit er í. I don´t blame him. Kobbi horfir á mig hissa, veltandi fyrir sér; hvar er hún móðir mín og hvaða reytta fuglahræða hefur hertekið líkama hennar?

Ég held að ég sé að fá eitthvað veruleikasjokk. Einu sinni lét maður sig dreyma um hvað maður ætlaði að verða þegar maður yrði stór. Núna er komið að því ógurlegasta, nefninlega að VERA STÓR!

Ég kann ÞAÐ ekkert!

Ég get ekkert farið að ákveða mig hvern andskotann ég á að gera, ég hugsaði í 4 mánuði á hverjum degi um hvað ég ætti að skrifa um í stúdentsritgerðinni en gat samt ekki ákveðið það fyrr en nokkrum klukkustundum fyrir lokaskilafrest á skýrslu um efnið! Og á ég svo, stórkostlega rugluð, að byrja að VERA STÓR!?!

Það eru reyndar rúmir 8 mánuðir þangað til ég geng út úr Hallgrímskirkju með stúdentspróf á milli brjóstanna,( ef grasið leyfir amen ) en ég er samt að drepast úr stressi yfir því. Hvert á ég síðan að fara? Að kaupa mér pylsu!

2005-09-06T16:17:00.000Z

Hvað er málið með þessa fucking símatsáfanga?!?

Fokk!

Úps, ég missti af einum tíma, fæ hálfan í mínus af lokaeinkun! Úps, ég gleymdi einum lið af 50 í heimaverkefni=
illa unnið verkefni=
5 í einkunn af verkefnamati sem gildir 80 prósent af nemendaeinkunn sem gildir 60 prósent af lokaeinkunn!

DÍSES!

Ein mistök=ekki góð einkunn
Tvö mistök=léleg einkunn
Þrjú mistök=fallinn!

Hvað varð um að kenna manni bara og láta mann svo taka próf sem GILDIR EITTHVAÐ!?!

FOOOOOOOOOKKKKKKK!

2005-08-31T15:56:00.000Z

Loksins, loksins.

Nú er eitthvað annað á þessarri blessuðu síðu en helvítis röflið í mér.

Tveir nýfæddir kassar þarna hægra megin.

Gert í tímaþröng, bíður bóta en lofar góðu.

Ég vonast til að gera róttækar breytingar á síðunni bráðlega.

Ætli blómin hverfi....?! OMG!

Við sjáum til.

SJAAAAAÁUMMMMZT

2005-08-25T11:42:00.000Z

Ef þið haldið að ég hafi ekki bloggað í einn og hálfan mánuð...

Þá hafið þið rétt fyrir ykkur.

Sumarið gleypti mig.

Nú er skólinn að gleypa mig.

Þetta var fínt sumar. Í byrjun þess gerðist ekkert merkilegt. Vann bara og drakk. Sumarfríið mitt var ferð til Kópaskers. Ekkert Portúgal eins og planað hafði verið. Í staðinn lifði ég hátt á klakanum.

Kópasker er mikli betra en Portúgal. Ég borðaði nýjar kartöflur, gulrætur og kál úr garðinum hans pabba og hjálpaði honum að setja niður lauka. Reif síðan börkinn af greinum úr runnum sem þurftu að enda ævi sýna og gerði heiðarlega tilraun til að tálga úr því. Úr því kom ekkert nema ljótur oddhvassur hlutur. Annars er pabbi snillingur í þessu, enda besti smiður landsins, hafði tálgað blóm og hvaðeina. Síðan skrapp ég niður í fjöru og heilsaði upp á selina sem fögnuðu mér ákaft. Fjaran á Kópaskeri er góð, þangað fór ég alltaf ein þegar ég var krakki því enginn vildi leika við mig og þar gat ég líka sest niður og sungið því ég vildi ekki að neinn heyrði mig syngja. Stundum fékk ég að hafa besta vin minn með mér, veiðistöngina, en hún gerði ekkert gagn nema að hræða selina í burtu.

Nú er komið fólk í tölvustofuna svo ég verð að hætta. Þau eru að fara í stærðfræði!

Jesss....

2005-07-14T22:45:00.000Z

Ég fór að leika mér úti í góða veðrinu í gærkveldi.

Við höfðum verið að skila spólu til sinna heimahaga í bónusvideó þegar við komum auga á vegasalt. Ekki var það mikilfenglegt; dekkin vantaði og það ískraði í því, svo við ákváðum að skella okkur á leikskóla með betri tækjum í grenndinni.

Þar var gaman. Eftir 10 mínútna róluferð, smá hoppískoppí á þríhyrningaleiktækinu og upprifjanir gamalla tíma færðum við okkur yfir á súlurnar, þær sem maður snýr sér í hringi á í loftinu, þessar láréttu. Þar hófust miklir fimleikar. Hring eftir hring eftir hring snérumst við í loftinu eins og sannir loftfimleikamenn og skemmtum okkur konunglega þar til ókunnug rödd truflaði fjörið.

,,Reyniði að þroskast stelpur'' ómaði úr nálægri blokk. Þetta vakti undrun okkar. Hvað var hann að meina? Að við ættum ekki leika okkur? Að við værum orðnar of gamlar til að hafa gaman?

Ég bauð honum vingjarnlega að koma og leika með okkur og einhver ógeðsleg stelpa bauð honum miðfingur. Hann bandaði hendinni frá sér með þeim skilaboðum að hann nennti ekki að fást við svona bjána og gekk inn af svölunum. Svo héldum við áfram að leika okkur.

Er fólk á okkar aldri virkilega svo upptekið af því að sýnast fullorðið og þroskað að það gleymi að vera manneskjur og nýta sér allt sem hægt er að hafa gaman að í umhverfinu? Megum við bara láta eins og börn þegar við erum ofurölvi í bænum á skemmtistöðum sem eru ekkert annað en sveittari, sjúklegri og stærri útgáfa af sandkössum barnanna? Já, þar megum við rífast og bíta og slá, berja fólk fyrir að rekast utan í okkur, æla á næsta mann, grenja af því einhver vill ekki "leika" við okkur, hella úr glasi yfir á næsta mann, allt án þess að vera send í skammarkrókinn eða vera flengd. Af því að ÞANNIG LEIKUR FULLORÐNA FÓLKIÐ SÉR!

Ekki sé ég að þessi aðferð fullorðna fólksins til að "skemmta sér" sé þroskaðri eða göfugri en aðferð barnanna.

Sorry ónefndi gaur í blokkinni; það ert ÞÚ sem ert óþroskaður, ekki við. Við erum meiri manneskjur fyrir að velja aðra leið en "ælu- berja- slá-leiðina" til að skemmta okkur og þú ert minni fyrir að finnast það ASNALEGT!

2005-06-28T22:31:00.000Z

Við systurnar, ég og Hrönn, virðumst vera eftirlæti lögreglurnar þessa dagana. Þá er ég ekki að tala um öll skiptin þegar við brjótumst inn í blómabúðir og leikskóla, rænum köttum, fölsum vegabréf, og ekki heldur þegar við tökum rafmagnið af Reykjavíkurborg. Nei, löggan vill ná okkur þegar við keyrum!

Systir mín var víst stoppuð af lögreglunni á Akureyri á leið sinni til Kópaskers og látin blása í furðulegan hlut sem mælir áfengismagn í blóði. Og ég lenti í því sama. Hvorug okkar hefur nokkurn tímann keyrt undir áhrifum áfengis.

Ég keyri sjaldan. En það kemur fyrir að ég fái ofvaxið fyrirbæri stjúpföðurs míns lánað, jeppi ku það vera kallað. Á tveimur vikum ekki fyrir alls löngu síðan, keyrði ég sennilega 5 sinnum sem verður að teljast mjög mikið fyrir mig, og var stoppuð í 2 af þeim skiptum. Í fyrra skiptið var ég að keyra úr Breiðholtinu kl. 3 á laugardagsnóttu, og heim til mín. Þessi hvíti ógnarlegi hlutur með jafnvel enn ógnarlegri innihaldi veitti mér eftirför. Ég beið bara eftir ljósunum, alveg að pissa í mig. Loks ákvað yfirvaldið að ég væri grunsamlegur ökumaður og sennilega sótdrukkinn. Bíú, bíú, bíú. Bláa ljósið gerði það að verkum að ég fékk sting í magann. Ég ákvað að ég nennti engu car chase í þetta skiptið og stoppaði í vegakantinum, gaf stefnuljós og allt. Ungur maður gekk að bílnum og ég skrúfaði niður rúðuna.

Ég: Gerði ég eitthvað af mér? ( sagði ég og fór úr að ofan. Nei, ég gerði það ekkert. )

Hann: blaw ar h fdvowa e. ( Ég skildi ekkert sem hann sagði, held að hann ætti sjálfur að blása frekar en ég. ) Ertu með ökuskírteini á þér?

Ég: Já. ( Ég rétti honum bleika hlutinn og hann horfði fullur grunsemda á mig og skírteinið til skiptis )

Hann spurði hvaðan ég væri að koma, hvert ég væri að fara og fleira. Díses, viltu ekki bara fá símann hjá mér! Svo kom stóra spurningin:

Hann: Hefurðu bragðað áfengi í kvöld?

Ég: Nei það hef ég ekki gert.

Hann: Ekki? ( Jú ég er að ljúga að þér bjáni af því að ég sé að þú ætlar greinilega að láta mig blása! )

Ég: Neeeeiiiii. ( Ég sá að hann var búinn að ákveða að ég væri full.)

Hann: Viltu gjöra svo vel að stíga úr bílnum og koma inn í lögreglubílinn. ( Svo beið hann og fylgdist með öllum mínum hreyfingum þegar ég var að koma mér út eins og hann væri viss um að ég ætlaði að stinga af. )

Þegar ég settist inn í hvíta bílinn og bauð hinni löggunni góða kveldið fékk ég ekkert svar. Mér til mikillar skelfingar sá ég að þetta var kvenkyns lögga. Nú koma klærnar hugsaði ég. Við tók einhver örlítil yfirheyrsla og eftir það var komið að stóru stundinni.

Hann: Við ætlum að biðja þig að blása. ( Otaði þessu blásdóti að mér. )

Ég: Já, ég hef aldrei gert þetta áður, hvernig virkar þetta.

Hún, hranalega: Blástu bara! ( Úúú, kett fægt...)

Ég: Já. ( Svo blés ég. Og síðan var loftið í mér búið. Hann bað mig um að blása aftur. Ég gerði það. )

Hún, enn jafn hranalega: Þú verður að blása FASTAR! ( Róleg vinan... Ég blés af öllum mínum lífs og sálarkröftum, eins fast og ég gat. Og þá kláraðist loftið aftur. )

Hún, orðin rauð af bræði: Þú verður að blása LENGUR! ( Ég gerði það og enn var hún ekki sátt við niðurstöðuna, samt var ég farin að svitna við þetta. )

Hún, alveg að fara að berja mig: ÞÚ VERÐUR AÐ BLÁSA BÆÐI FAST OG LENGI!!! LÍTIL BÖRN GETA GERT ÞETTA!!! ( Þarna var mig farið að langa mjög til að handrota hana, og vá af hverju gafstu mér ekki þessi nákvæmu fyrirmæli í byrjun, þá hefði ég REYNT að þóknast þér. Helv... T.K!!! )

Ég: Já heyrðu, ég er veik og ég er með astma, ég held bara að ég geti einfaldlega ekki betur en þetta! ( Eftir þetta hélt hún kjafti. Ég vona að hún hafi skammast sín og grenjað af skömm þangað til hún fékk sár í kringum augun sem gróf í og leiddu á endanum til stórhættulegrar sýkingar í heila. )

Hann: Já þetta er komið. Þetta lítur vel út.

Ég: Já ég vissi það.

Svo rétti hann mér ökuskírteinið sem hann hafði haft undir sinni vörslu allan tímann, eða setti það þarna á milli framsætanna öllu heldur. Greinilega of erfitt að sýna kurteisi eftir þennan fjanda og RÉTTA mér það. Þegar ég gerði mig tilbúna til að yfirgefa hvíta djöfulinn bauð ég þeim góða nótt. Ég fékk ekkert svar. Ég var ekki alveg viss lengur...

Ég: Má ég þá ekki fara?

Hann: Jú.

Ég : Bless. ( Ekkert bless á móti.)

Og þannig var það. Í seinna skiptið slapp ég við að blása. Það var ljúft.

Ég hef nákvæmlega ekkert á móti löggum. En ég næstum því hata ÓKURTEIST fólk! Fyrirlít það að minnsta kosti.

Mér finnst ég líta frekar sakleysislega út og ég er fínn ökumaður. Ég held að lögreglan ætti að sinna mikilvægari störfum en að stoppa litla saklausa stelpu sem þyrði aldrei fyrir sitt litla líf að keyra eftir að hafa drukkið svo mikið sem einn fjórða af öllara. Eða sopa.

Djöfull langar mig í ostaköku.

2005-06-19T02:31:00.000Z

Long time - no blogg

Ég var aðeins að fá mér neðan í það. Ég er að fara að borða. Það er svo gott að borða.

Ég hef tekið eftir dularfullri lykt undanfarið. Já, það er táfýla! Já, hún er af mér!

Ég skil þetta ekki alveg... Ég hélt að það væri alltaf góð lykt af mér!

Þetta er vinnan sko!

Ekki er hún erfið. En hún framkallar greinilega einhverja helvítis drullukuntu djöfulsins táfýlu!

2005-06-09T20:42:00.000Z

Ég féll í trans áðan.

Ekki mikill svefn síðustu nótt, áfengi, sýklalyf... ekki góð blanda.

Var frekar hress þangað til um kvöldmatarleitið. En þá...

Eins og þruma úr heiðskýru lofti réðst eitthvað óskiljanlegt fyrirbæri að mér.

Ég var að klára kökuna mína, sat uppi í sófa og horfði á sjónvarpið. Allt í einu gat ég hvorki hreyft legg né lið og réði ekki við augun í mér, þau bara störðu og mig svimaði, ég fékk hroll og mér leið skringilega, titringur fór um mig alla. Viljastirkurinn og dugnaður gerði mér kleift að láta frá mér diskinn sem var að detta niður á gólf og smám saman seig hausinn á mér niður.

Ég vissi að ég var að sofna.

Í þessu ógurlega ástandi náði ég að stilla vekjaraklukkuna því ég vissi að ég varð að ná í kringluna fyrir 9.

Þegar ég vaknaði við vekjaraklukkuna hálftíma seinna leið mér jafnvel ver. Mér var svo kalt að kjálkinn á mér skalf. Ég leit á púðann sem ég hafði hvílt höfuð mitt á og komst að því mér til mikillar skelfingar að hann var allur í slefi. En ekki úr mér. Jú, úr mér. Þegar maður slefar á koddann sinn, veit maður, að maður er þreyttur.

Ekkert varð úr kringluferðinni. Ég staulaðist upp úr sófanum til þess eins að ná mér í þykka flíspeysu, leið eins og ég væri á Norðurpólnum og einhver hefði verið að berja mig í marga daga.

Nú er ég öllu skárri, en á þó erfitt með að framkvæma flóknar hreyfingar, svo sem höfuðsnúning og músafærslu. Hvað þá göngu.

Ég held að þetta kallist ofþreyta.

Góða nótt.

2005-06-04T20:41:00.000Z

Stján´er æði, æði, æði, Stján´er saxafónn. Aaaahaaah.

Er Stjáni SAXAFÓNN?!?!?!?

Það skil ég ekki.

Ég er æði, æði, æði, ég er reiknivél.

Ég er ástfangin.
Hún heitir Janis og dó fyrir 35 árum. Ég fæ ekki nóg af henni. Verð að hafa hana, þegar ég fer að sofa, þegar ég vakna, þegar mér leiðist, þegar ég fer í strætó, þegar ég er spennt, þegar ég er róleg, þegar ég geng til vinnu, þegar ég geng úr vinnu... Vil hafa hana hjá mér ALLTAF. Ég á í ástarsambandi við geisladisk. Og hann er sá besti. The Essential, Janis Joplin. Ég nýt ásta með geisladisk með eyrunum og heyrnartólin tengja okkur saman í eitt. Þetta er besta ástarsamband sem ég hef verið í.

Eða svona...

2005-06-03T13:43:00.000Z

Ég vaknaði. Ég stóð upp. Ég tannburstaði. Ég kveikti ljós. Og ég sá að það var gott.

Það sem er gott:

-Það er sumar
-Ég náði öllum prófunum
-Ég á fjölskyldu
-Ég á vini
-Ég á Kobba
-Ég á föt
-Ég bý í húsi
-Ég bý á Íslandi
-Ég er í skemmtilegri vinnu
-Ég er að drekka mjög gott te
-Ég get drukkið hreint vatn úr krana
-Ég er með fartölvuna hennar Hrannar í láni
-Ég get gengið
-Ég sendi menntamálaráðuneytinu kurteisislegt kvörtunarbréf og mér var svarað
-Ég hlakka til að fara að bafrast í Loka
-Ég klára stúdentinn eftir ár
-Mér finnst gott að vera á lausu
-Ég get séð stöð tvö
-Það er gott veður
-Ég er ekki alvarlega veik
-Mér finnst tíminn framundan spennandi
-Ég á bleikt herbergi
-Ég er á Laugaveginum
-Ég er að hlusta á skemmtilega tónlist
-Það er komin ný sending í Illgresi
-Ég er að reyna að vanda mig í að vera góð við fólkið mitt
-Ég held að það gangi ágætlega
-Mamma mín er fyndin
-Ég er ekki mállaus
-Ég heyri
-Mig vantar engan útlim
-Mér finnst gaman að vera til í dag
-ÉG ER FRJÁLS

2005-05-20T23:10:00.000Z

Ég veit ekki hver fjandinn hefur komið fyrir síðuna...

HVAR ERU BLÓMIN!?!?!?!

- Where have all the flowers gone

- Ain´t no sunshine when they´re gone

- They give me love, love, love, love, crasy love

- Ég hef saknað þeirra síðasta sumar

- Blóm - ljómi þinn er skínandi skær

- Pósturinn blóm, pósturinn blóm, pósturinn blóm og kötturinn stilkur

- Can´t live, if living is whithout blóm

- Touching blóm - touching me - touching blóm, blóm you´re touching me

- I believe in a thing called blóm

- If I had blóms love

...Blóm is áll out of luck :(

2005-05-12T13:33:00.000Z

Óskið mér til hamingju.

Takk.

Ég náði nefninlega að klára heimspekiritgerðina frægu, of seint og of stutta. En kláraði þó. Ég veit að þið höfðuð mikinn áhuga á þessu verkefni mínu og því langaði mig að upplýsa ykkur um afrekið. Einmitt.

Eftir miklar vangaveltur, fann ég ritgerðarefnið. Ég byrjaði fyrst á heimspeki og þróunarkenningunni, síðan grimmd mannskepnunnar, þaðan í trúarbrögð, svo í David Hume og kenningar hans, í umhverfisvernd, svo málsháttinn; hver er sinnar gæfu smiður, og allann fjandann bara sem mér datt í hug.

Ég var aðframkomin, vonlaus og svo illa taugaveikluð að mér brá þegar ég heyrði sjálfa mig anda. En á endanum varð heitið á ritgerðinni minni þetta:

Uppvöxtur Litla Trés:
Leiðir Seróka-indíána til að lifa með náttúrunni.

Já ég á erfitt. Í rauninni tengist þetta öllum fyrri efnunum á einhvern hátt. Það má að sjálfsögðu líta á þetta sem trúarbrögð ( hvernig indíánarnir lifa ) en við hvíta ógeðslega fólkið erum grimm og skemmum náttúruna, ólíkt indíánunum...

Djöfullinn!!! Ég var að fatta að ég hefði átt að gera ritgerðina um þetta allt saman, leiðina sem ég fór, allt sem ég ÆTLAÐI að gera um og hvernig það TENGDIST því sem ég ENDAÐI svo á, sem í raun ég endaði alls ekki á, því þetta fer í hringi! Þetta nefninlega passar ALLT við ritgerðina mína, öll fyrri efnin...

Mig langar að skrifa heila síðu bara með blótorðum en ég sleppi því. Of seint.

En ég læri samt aldrei af reynslunni. Siríoslí.

Helvítis rugl.

2005-05-12T13:15:00.000Z

Prófin eru ekki búin.

Neipp.

Meðan á þeim hefur staðið hef ég sagt oj bara, viðbjóður... Ég hef fengið hausverk og upplifað ullabjakk. Hins vegar hef ég ekki ælt né pissað í rúmið, við getum huggað okkur við það, en svo eru prófin ekki búin...

Það versta er eftir... Eina prófið sem maður getur ekki bullað sig út úr. Kennarinn vill ekki sjá mútur, ekki einu sinni kynferðislegar. ( jaaaaá...)

Já, ég er að tala um líffræði.

Þannig ku það vera að ef þú veist ekki hvað safabóla er, í hvaða magni hún er í annars vegar plöntufrumu, og hins vegar dýrafrumu, hvernig ytri og ynnri stoðgrindir eru, hvað þú hefur marga sýkla í rassinum, og fleiri ógeðfelld og erfið atriði, þá ertu:

FALLINN!!!

Svo einfalt er það.

Eftir að hafa haft áhuga á líffræði í mörg ár, er ég farin að fyrirlíta frumur og vefi og allt sem því fylgir. Líffæri - líffærakerfi - lífvera... KJAFTÆÐI!!!

Enn og aftur:

OJ BARA

2005-05-05T17:03:00.000Z

Hakuna matata

Þessi orð eru sönn.

En þau eru það ekki.

Ég er áhyggjusjúklingur.

Ég þjáist af áhyggjuveiki.

Ég hef alltaf haft, hef og mun alltaf hafa; áhyggjur.

Að hafa, eða ekki hafa; áhyggjur. Tzhatz itz tzhe quesztion.

Ég vildi að það væru svona fundir... Já ég heiti Halla og ég hef áhyggjur. ( Hæ Halla ) Já hæ there... Ég er sem sagt áhyggjuholic, greindist með krónískar áhyggjur fyrir þremur árum en hef verið í djúpri afneitun þangað til nú fyrir stuttu. Fjölskyldan vildi ekki sjá mig, vinirnir hættir að svara í símann, gæludýrið mitt hataði mig, fólk úti á götu sagði að það bærist fnykur frá mér. Ég missti vinnu mína sem nemandi og kærastinn minn sagði að hann ætlaði ekki að dragast með mér niður á botninn, hann fór. Meira að segja húsgögnin færðust undan er ég nálgaðist, baðkarið hrækti á mig.

Æji þið vitið hvað ég meina, nennussekki

2005-05-03T15:58:00.000Z

Próf

OJ

Próf

VIÐBJÓÐUR

Próf

ÆL

Próf

HAUSVERKUR

Próf

PISSA Í RÚMIÐ

Próf

SJÁLFSMORÐSHUGSANIR

Próf

ULLABJAKK

2005-04-28T11:57:00.000Z

Jæja Kvennskælingar, fjölmennum í Uppsali klukkan 8:30 í kvöld!

Fögnum svo eða drekkjum sorgum okkar á Dillon eftir þessi geysispennandi úrslit.

ÚFF!

2005-04-25T12:58:00.001Z

Kosningar, kosningar.

Í Kvennó stendur nú yfir kosningavika. Félagslíf skólans næsta vetur veltur á fólkinu sem nú er að gefa nammi, kók og pitsur í matsalnum. Mórallinn er ekki eins og í fyrra, fólk nennir ekkert að hlusta á ræður, heldur æðir bara um og slæst um kræsingarnar.

Ég fíla það illa.

Þetta er ekkert djók, hver vill kjósa fólk bara af því að það er gott í að öskra og gefa manni? Þarf ekki að líta aðeins betur á fólk til að vera viss um að það sé nógu ábyrgðarfullt til að sjá um að gleðja hjörtu okkar Kvennskælinga?

Ef þú ert samnemandi hvet ég þig til að skoða málið, ekki kjósa fólk af því það er fallegt, með gleraugu eins og þú, með bumbu eins og afi, rauðhært eins og amma, með píku eða tippi... Er það nokkuð málið? Njiii...

Mér fyndist gaman að hafa einhverja mótframbjóðendur en er samt fegin að losna við áhyggjurnar...

Endum á einni af frægustu setningunum á þessym stað...;
Þetta kemur í ljós.

2005-04-19T21:55:00.000Z

Ég ætla á Velvet Revolver hver vill koma með???

2005-04-19T21:22:00.000Z

Jæja stúlkur mínar... Held ég geti sagt það þar sem ég veit ekki um neitt karlkyns sem skoðar þessa síðu reglulega, en ég vil lýsa yfir vonbrigðum mínum með það að engum nema Lilju Hrönn ( Takk Lilja ) fannst færslan mín um skemmdir á náttúrunni þess virði að kommenta á!

Vonbrigði segi ég, vonbrigði.

En svona án alls gríns; hafiði engar áhyggjur? Er ykkur alveg sama þó að börnin ykkar og barnabörn þurfi að lifa við stanslausan ótta við að þurrkast út vegna þess að mömmu og pappa og ömmu og afa var alveg sama, litu á götuna sem ruslatunnu, og drápu öll hin dýrin, plönturnar líka svo barnabörnin ykkar geta ekkert sagt við börnin sín nema;

Jæja, hvað segiði um mannakjöt í kvöldmatinn? ( í tvöþúsundasta skiptið! ) Við getum fengið læri í kvöld, ha, eigum við ekki að geyma eyrur til betri tíma, ha? Svo getum við búið til góða brúna sósu, mmm...

EN NEI!!! engin sósa, mjólk er ekki til því allar beljur og geitur og allt er útdautt, bara brjóstamjólkin til sem ungbörnin þurfa, og svo er drykkjarvatnið í heiminum af mjög skornum skammti, svo...

...nú er spurningin sú; eigum við að búa til blóðsósu eða hlandsósu?

Æji ég veit ekki krakkar ( stelpur ) , hvað getum við gert í þessu?

Er allri okkar kynslóð skítsama, er ég eina manneskjan sem getur stundum ekki sofnað vegna kvíða fyrir að ég verði ábyrg fyrir því að barnabarnabörnin mín þurfi að setja ofan í sig hlandsósu!?!

Nei það held ég ekki, hvernig væri að gera eitthvað í þessu, hvar á að byrja?

Ég veit ekkert um það.

Ég held að það sé engum sama ( nema Óla Hákoni bekkjarfélaga sem lýsti því svo skemmtilega yfir í líffræðitíma fyrir stuttu ), ég held bara að þetta sé komið í svo mikið fokk að við höfum enga hugmynd um hvar eigi að byrja.

Úps, við drápum jörðina ...

2005-04-13T15:30:00.000Z

Tónleikar, tónleikar!!!

Hvur ætlar á tónleika?

Það er ekkert vit í þessu, of mikið á of stuttum tíma, of mikið að velja um í sumar.

Úff.

En hér eru könnun sem ég bið ykkur um að svara því ég er alveg lost:

Hvert á Halla að fara í ágúst?

a) Til Portúgal ( Sem ég elska )

b) Til Köben og London ( Reyna að finna góða tónleika á báðum stöðum )

d) Til London í nokkra daga og þaðan til Portúgal ( London með einhverri tussu og þaðan til Þórdísar, Eyrúnar og Ásrúnar )

e) Til Sviss ( Friður og súkkulaði )

f) Til Glasgow ( Cheers mate! )

g) Til Kópaskers ( Er ég kem heim í Búðardal! ( Kópaskers ))

??????????????????????

Þetta eru hvorki meira né minna en 6 valmöguleikar! Sem er allt of mikið.

Voðalega er maður óákveðinn

Ég þigg ennþá ráð, hvort sem þú ert vinkona mín eða vinur, skólafélagi, afi, amma, frændi, frænka, eða alger ókunnugur!

Þetta er ráðgáta.

Annars er það í fréttum að ég hef á ákveðið að gera það sem mig langar þegar mig langar. Sleppa því að læra, borða óhollan mat, reykja 3 sígarettur í einu, fá mér bjór á mánudegi, setja met í maltesers áti og allt hitt sem græðgi og óagi bjóða upp á. Leiga 5 friends spólur í einu og nenna ekki að skila þeim og fá sekt, safna ryki í hornin og fá mér gat í kinnina.

Já. Málið er að ég er svo ógeðslega óöguð að ég ætla ekki lengur að vera að fá samviskubit yfir hlutum sem ég geri ekki, hlutum sem ég innbyrði, kaupi, og bara svona rugli yfirleitt.

Hippaskap.

Kannski ég fái mér hund á morgun.

2005-04-09T19:49:00.000Z

Ég er farin að hallast að því að ég eigi bara að hætta þessu blessaða bloggi.

Ég held að ég sé hætt að hugsa. Þar af leiðandi er ég ekki til og til hvers ætti manneskja sem ekki er til að halda eitthvað blogg?

En með því að spurja sjálfa mig að þessari spurningu er ég að hugsa, svo ég er til, og þar af leiðandi hef ég engin rök fyrir því að ég ætti ekki að halda blogginu áfram.

Svona er ég snarklikkuð!

Ég bulla bara alla daga og skil varla sjálf hvað kemur út úr þessum dularfulla heila mínum.

Kannski er þetta ekki einu sinni heilinn sem talar, kannski er þetta miltað, litla tá, eða bara ístaðið í eyranu á mér.

Ég er einstaklega rugluð núna.

Get ekkert sagt nema FUSS bara, FUSS!

Látið mig vita ef ykkur finnst ég þurfa einhver lyf, þygg öll ráð.

Fyrirfram þakkir:
Ungfrú Veit Ekki Hvað Ég Heiti Lengurdóttir

2005-04-06T20:12:00.000Z

Mmmm... Nóakropp...

Það er margt spennandi á döfinni!

Ég ætla að reyna að fara að koma mér í bíó og svo er helgi ekki á morgun heldur hinn! Það eru mótmæli á morgun, gegn styttingu framhaldsskólanna og þar næsta föstudag er PEYSUFATADAGURINN! Það verður SVOOOO gaman! Daginn eftir höldum við svo til Akureyrar á söngvakeppni framhaldsskólanna. Þá hitti ég líka Þrúðu Hobbidakonuna mína. Svo eru kosningarnar! Loki er mér því ofarlega í huga því þangað stefnum við Kristín Lilja. Erum reyndar bara 2, vantar liðsmann en við erum svo miklar konur að þetta reddast! =)

Svo kemur bráðum sumar =)

Ég ætla að hætta að hafa áhyggjur af þessum bölvuðu prófum, til hvers að gera það. Ef ég fæ 5 í öllu þá bara so be it!

Voða mikið svona skap í mér þessa dagana, gef bara skít í allt sem á að skipta máli og vil bara gera það sem er gaman!

Grímuballið var í gær, ég drakk of mikið rauðvín og varð, hvað haldið þið, of drukkin! So unusual! En ég skemmti mér engu að síður frábærlega að ég held.

Mér finnst þetta ógeðslega leiðinleg færsla svo ég ætla að kveðja að sinni. Blu blu.

2005-04-04T15:13:00.000Z

Er ég svartsýn?

Ég er hrædd um að þessi bleiku blóm passi varla við síðuna. Var svona að skoða þetta blessaða blogg hérna og komst að því, mér til mikillar furðu, að hér er ekkert glaðlegt á seiði. Er það með Y?

En já, semsagt, eftirleiðis ætla ég að reyna að vera glaðlyndari hérna, svona í stíl við blómin, og hætta að hella öllum mínum áhyggjum og sorgum á veraldarvefinn.

Ég er líka bara óvenju hress í dag.

Stundum kemur lífið manni á óvart.

:)

2005-03-31T20:18:00.000Z

Þar sem ég var að nefna aðeins í gær hvað maðurinn væri vondur og oft vitlaus, ætla ég að halda því áfram! (Djöfull er ég boring...)
En hérna er hluti af grein sem ég fann á www.murinn.is, var reyndar búin að lesa af þessarri skýrslu í textavarpinu í gær en þetta er skýrsla um misnotkun mannsins á náttúruauðlindum jarðarinnar, gerð af 1360 vísindamönnum frá 95 löndum.

Here we go:

Vegna þarfa mannsins fyrir fæði, ferskt vatn, timbur, trefjar og eldsneyti hefur stærra land verið nýtt undir landbúnað seinustu 60 árin en á átjándu og nítjándu öld samanlögðum.

Uppþornun vatna og áa hefur tvöfaldast á seinustu 40 árum. Mennirnir nota nú um 40-50% af ferskvatni jarðarinnar.

Ofveiði er á um fjórðungi allra fiskistofna. Sumstaðar eru stofnar minna en hundraðshluti af því sem var áður en veiðar í atvinnuskyni hófust.

Síðan 1980 hafa um 35% af fenjaskógum eyðilagst, 20% kóralrifja horfið og önnur 20% þeirra orðið fyrir mjög miklum skemmdum.

Landruðningar og aðrar slíkar breytingar á landi, auka líkurnar á malaríu og kóleru og opna smitleiðir fyrir nýja og áður óþekkta sjúkdóma.

Flæði stórfljóta hefur snarminnkað. Á sumum árstímum þorna ýmis stórfljót áður en þau ná til sjávar, t.d. Huang He (Gula fljótið) í Kína, Níl í Afríku og Colorado-fljót í Norður-Ameríku.

Um 12% fuglategunda, 25% spendýra og meira en 30% froskdýra eru í útrýmingarhættu innan hundrað ára.

HUGSIÐ YKKUR!!! Þetta er bara smá partur af skyrslunni!

Annars vona ég bara að ég verði ekki kærð fyrir ritstuld, svo hér er heimildin, aftur;

www.murinn.is

Þarf hvort eð er að æfa mig í að skrá heimildir fyrir þessa fjandans heimspekiritgerð sem ég þarf að gera og get engan veginn ákveðið um hvað á að vera.

En lokaorðin í greininni eru mögnuð, ætla að loka með þeim. ( Oh ég er svo mikill þjófur! PÚKI!!! )

Til þess að komandi kynslóðir fái að njóta fersks lofts og hreins vatns þurfum við að hugsa okkar gang og stuðla að sjálfbærri þróun. Það er kominn tími til að við borgum umhverfi okkar það sem við höfum tekið frá því. Móðir jörð er komin á elliárin og ekki langt í það að hún deyi. Á legstein hennar yrði þá líklegast ritað: ?Myrt af mannkyninu?.
dss

Og nú skulum við öll gráta saman :(

2005-03-30T17:28:00.000Z

Það er gott að vera einfaldur.

Þetta var Hrönn að segja hérna rétt áðan.

Við erum nefninlega báðar svo djöfull einfaldar.

Sem er ágætt. Þá er ég ekki að meina einföld í þessari daglegu merkingu, því við vitum nú öll að ég er fluggáfuð!

En hvað það... Ég er að meina einföld í þeirri merkingu að það þarf svo lítið til að gera mann glaðan!

Hver vill það ekki? Eitthvað smáatriði sem virkar svo stórt, virkar eins og morfín í rassgatið í heilan dag!

Reyndar fylgja þessu gallar. Oft er "einfalt fólk" líka fljótt að verða pirrað, leitt og jafnvel virkilega reitt!

Þessi bölvun hvílir á mér.

Í gær sá ég lítinn strák inni í bíl, einan. Fyrst fattaði ég ekki hvað þessir drullu foreldrar hans voru að skilja hann eftir á meðan þau fóru og skemmtu sér konunglega í innkaupum í bónus. Svo sá ég hjólastól í skottinu... Þá lagði ég saman 17 og 5 og áttaði mig á hag mála. Eða óhag. Mig langar enn þá að gráta þegar ég sé hann þarna fyrir mér, líður hálf illa útaf þessu.
Svona verð ég leið.

Svo verð ég oft mjög pirruð.
Oftast er það þegar fólk er annað hvort dónalegt, eða, afsakið hrokann, heimskt!
Til dæmis varð ég mjög pirruð um daginn þegar ákveðin mannvera ( alltaf er hægt að efast...) hélt því fram að það væri nú kannski gáfulegt að hafa íslenkan her! BUY A BRAIN! Svona óhugsun getur gert mig pirraða í marga daga samfleytt.

En verst er það þegar ég verð reið... Þá verð ég rauð í framan og öskra og stama og svitinn brýst fram eins og Níl í morðhug.
Ég verð reið þegar ég sé hvað maðurinn er vondur.
Þá ræð ég ekki við mig.
Stundum verð ég svo reið að ég fer að gráta.
Það er þegar ég verð reið yfir einhverju og átta mig á því að ég get ekkert gert í því.
Alltaf þegar ég sé George Bush verð ég reið en sorry ég og allir aðrir, ég bara get ekki steypt honum af stóli!

Mig vantar æðruleysi.

2005-03-29T00:32:00.000Z

Maturinn heppnaðist svona ljómandi vel hjá mér! Svona er maður alltaf neikvæður...

Er reyndar búin að fá algert ógeð á kjúkling og ís því við Hrönn eigum ekki pening fyrir mat og þar af leiðandi hef ég ekkert borðað síðust daga nema KJÚKLING OG ÍS!!! OJ BARA! Keypti mér reyndar bjór ;) Held að allur annar matur heima sé búinn. Nema þá kannski nokkrir myglaðir sveppir, eða KÚSSKORKAR! hihi

En þið skuluð ekkert eiga von á neinu jákvæðu frá mér í bráð, ég er nefninlega í sálarkreppu og nokkurra vikna kvíðakasti sem virðist ekki ætla að taka enda í bráð. Ég verð kannski góð í lok maí, þegar þessi helv.... próf klárast.

En annars er það að frétta að ég fékk verstu fréttir í heimi áðan, kannski ekki þær allra verstu, en það slæmar að það er útilokað að ég muni finna einhvern vott af hamingju svona næsta rúma ár.

Nú ýki ég...

Ég er engu að síður döpur alveg út í fingurgóma.

Plön mín eru nefninlega eyðilögð.

Nú hef ég ekkert til að hlakka til. UHUHU...

En þið vitið að ég er bara á smá flippi, sit ekkert hérna og grenja, jafna mig eftir svona korter.

ÞURFTI BARA AÐ VÆLA SMÁ!

2005-03-24T19:41:00.000Z

Ég er að elda...

Get ekki sagt að þetta lofi góðu; kjúklingalyktin er barasta ekkert lík kjúklingalykt, held að ég hafi kryddað gaurana alltof mikið. Svo eru þarna kartöflur, ekkert soðnar, nei, skornar niður, og með þeim í ofnbakaða forminu fylgir allskonar rusl. Eg hef alveg gert svona kartöflurétt áður, og alltaf hefur hann bragðast vel, en svo smakkaði ég þetta áðan og ég get nú sagt ykkur það, að ég þurfti bara að hrækja þessu út úr mér! En kannski var það bara vegna þess að kartöflurnar eru ekki nálægt því að vera bakaðar...

Mér væri svo sem slétt sama um útkomuna ef ekki væri fyrir það að Hrönn og Ósk ( mine söstre ) eru að koma og með fylgja Bubbarnir, 3 strákar sem ég þekki ekki neitt! Nei djók, synir hennar Óskar.

Ég vil ekki bregðast, skiljiði? Þurfa að senda þau í bsí því maturinn er óætilegur... Flott nýtt orð...

Hugsið ykkur hvað lífið væri einfalt ef við þyrftum ekki að borða! En leiðinlegt samt. Ég elska góðan mat.

Ég ætla að fara að hyggja að matnum... Segir maður það ekki annars? Hlúa, hyggja, athuga, skiptir ekki máli... Tékka á ussu á góðri íslensku...

Smá skoðanakönnun í lokin. Mér skilst að núna séu einhverjir páskar, úrelt fyrirbæri. Ég ætla ekki að fara út í neinar hápólitískar umræður eða svívirðingar um þetta allt saman, en...

Vitið þið eitthvað af hverju við erum að halda upp á þetta? Hvað gerðist, hvenær og allt það? Við höfum sennilega öll einhverja hugmynd en...

Does anybody give a fuck?

Smá í lokin 2... Biðst afsökunar á neikvæðni minni í síðustu færslum. En þið vitið öll hvað er erfitt að ganga í gegnum breytingaraldurinn!

2005-03-21T21:08:00.000Z

People Ain't No Good

People just ain't no good
I think that's welll understood
You can see it everywhere you look
People just ain't no good

We were married under cherry trees
Under blossom we made pour vows
All the blossoms come sailing down
Through the streets and through the playgrounds

The sun would stream on the sheets
Awoken by the morning bird
We'd buy the Sunday newspapers
And never read a single word

People they ain't no good
People they ain't no good
People they ain't no good

Seasons came, Seasons went
The winter stripped the blossoms bare
A different tree now lines the streets
Shaking its fists in the air
The winter slammed us like a fist
The windows rattling in the gales
To which she drew the curtains
Made out of her wedding veils

People they ain't no good
People they ain't no good
People they ain't no good at all

To our love send a dozen white lilies
To our love send a coffin of wood
To our love let aal the pink-eyed pigeons coo
That people they just ain't no good
To our love send back all the letters
To our love a valentine of blood
To our love let all the jilted lovers cry
That people they just ain't no good

It ain't that in their hearts they're bad
They can comfort you, some even try
They nurse you when you're ill of health
They bury you when you go and die
It ain't that in their hearts they're bad
They'd stick by you if they could
But that's just bullshit
People just ain't no good

People they ain't no good
People they ain't no good
People they ain't no good
People they ain't no good at all

Þarf að segja eitthvað meira en þetta?

2005-03-16T19:28:00.000Z

Je suis rendovant! Eða eitthvað... Ég kann ekki eitt aukatekið orð í frönsku, en sem sagt... Ég er komin heim!
Og fegin er ég...

Ekki að þetta hafi ekki verið frábært, og ýkt og kúl og algert æði, þið vitið... En...

Ísland er best í heimi.

París var rosalega falleg en þar var margt ljótt fólk. Í París eru tvö af mögnuðustu söfnum í heimi en Louvre var allt of stórt og yfirþyrmandi og Orsay safnið lokaði fyrr vegna metro verkfalls og þar af leiðandi fékk ég ekki að sjá það sem mig hafði langað mest að sjá. Museé d'Orsay er samt einn af topp 5 uppáhaldsstöðunum mínum í heiminum og þangað fer ég aftur. Nú, í Eiffel turninum, og í rauninni í allri ferðinni, var svo kalt að maður meig næstum á sig. Svo eru fæturnir mínir enn þá grátandi eftir grimmilega meðhöndlun. 200 sinnum á dag varð maður síðan fyrir kynferðislegri áreitni sem var ekkert spes, fattiði. Við ösnuðumst líka til að djamma alla ferðinna svo ég er enn hálf ónýt. Ég get endalaust talið upp eitthvað á þennan veg en ég held að ég ætti að slá sjálfa mig, halda kjafti og hætta að kvarta!

Því allt þetta slæma er kúkur úti í horni miðað við allt það góða og magnaða í þessarri ferð.

Þegar ég stóð í Orsay safninu með hjartað í lúkunum og tárin í augunum yfir allri fegurðinni og þessum milljónum skilaboða frá verkunum, fór ég að efast um tilgang lífs míns...

Mér fannst það ekki gott.

Ég fékk bara einhverja skrítna tilfinningu þarna. Komst ekki hjá því að hugsa að kannski ætti ég ekki að verða tónlistarkona og pólitíkus, kannski ætti ég að hlíða mömmu og pabba og verða myndlistarkona. Pabbi var ekki ögn glaður þegar ég tilkynnti honum að ég væri að hugsa um að fara í Kvennaskólann á félagsfræðabraut en ekki í FB á myndlistarbraut eins og hafði verið talað um. Þess vegna er ég í Kvennó í dag. Finnst ekki öllum gaman að gera hluti sem foreldrarnir eru mótfallnir...? En þar sem ég dýrka og dái Kvennó sem átti upphaflega að vera sönnun fyrir foreldra mína að ég gerði sko það sem ég vildi og gæti allt sem ég ætlaði mér, þá er ég bara fegin að vera smá rebell. Annars ætti ég allt annað líf í dag. Hvar væri Kvennó? Það kæmu út svona; Hvar er Kvennó bækur, eins og Hvar er Valli bækurnar...

Ok, hættum nú alveg...

En hvernig verður þetta allt saman? Af hverju var ég að fyllast þessum ótta? Get ég ekki bara gert þetta allt í einu? Eða enda ég kannski bara sem skordýraeyðir... hihi.

Þetta kemur allt saman í ljós. En það er ekki á hverjum degi sem ég efast svona svakalega. Ímyndið ykkur bara allar pælingarnar sem fylgdu í kjölfarið í litla klikkaða hausnum mínum. Á ég svo kannski að fara að eignast afkvæmi einhvern tímann og kaupa mínar eigin sokkabuxur, ekki ræna þeim frá Hrönn? Jafnvel kaupa mér gsm síma í stað þess að fá lánaðar úreltar druslur? Og borga skatt!? Djók...

Skrítið þegar stóru spurningarnar koma fyrst og svo þessar minni. Yfirleitt er þetta öfugt.

En nú er ég komin alveg í ruglið, er bara að hugsa upphátt um hitt og þetta rugl, algerlega samhengislaust og út úr korti.

Þangað til næst...

2005-03-12T13:27:00.000Z

Eg er i paris og tessi tolva er virkilega ruglud: tad eru engir islenskir stafir og engir punktar:

tetta hefur allt saman gengid mjog vel og verid geggjad: tad er eiginlega ekki haegt ad lysa tessu ollu saman; en eg er heil a hufi fyrir utan bolgnar og sarar lappir eftir ad hafa gengid orugglega 30 kilometra:

eg vildi ad vid gaetum verid lengur en vid komum a morgun og ef eg dey i flugvelinni ta vil eg segja ad eg elska ykkur :) hihi

sjaumst vonandi fljotlega

2005-03-08T19:39:00.000Z

Ég gleymdi að segja ykkur frá yndislegum atburði sem gerðist í gær. Ég var með Hönnu Lísu í bankanum í gær, eitthvað að vesenast. Þegar ég hafði lokið við undurfallegt hús á kubbaborðinu stóð ég upp þar sem fólk var svona byrjað að horfa aðeins og var greinilega að hlusta þegar ég hrósaði verki mínu í æsingi og brosti út af eyrum, stolt eins og nýbökuð móðir.
En hvað með það.
Ég hef aldrei haft neina rosalega ánægju af því að standa svo ég greip tækifærið þegar ég sá nokkra lausa stóla og skellti mér í einn af þeim.

Þegar ég settist niður tók ég eftir því að við hliðina á mér sat gamall maður sem hallaði sér svona að mér í þeim tilgangi að skoða ofan í bollann minn! Ég ákvað að vera ekkert að móðgast heldur leit ég á þennan forvitna mann sem sagði allt í einu;

Ja hérna, ertu byrjuð að drekka kaffi!
Ég: Já, það er nú langt síðan. Hélstu að ég væri svona lítil að ástæðulausu, ha! ( Nei ég sagði ekkert seinni setninguna...)
Hann: Já þú segjir það stúlkan mín. Svona er þetta nú misjafnt; sum börn byrja svo snemma að drekka kaffi, önnur ekki fyrr en, fyrr en, já bara aldrei! Af hverju ertu að drekka kaffi svona ung litla mín?
Ég: Ég er nú orðin nítján ára þannig að þetta á nú að vera í lagi, ég er enginn fíkill í þetta eða neitt sv....

En ég fékk ekki að klára... Svipurinn á manninum var ótrúlegur, hann var svo hissa að ég hélt að hann ætlaði að biðja mig um að klípa sig svo hann gæti verið viss um að hann væri enn á lífi, svo hneikslaður var hann!

Hann: ERTU NÍTJÁN ÁRA!?!?!?

Orðin hljómuðu um alla bygginguna..

Ég: Já, það er víst...
Hann: ( Enn meira hissa ) Já detti mér allar dauðar lýs úr höfði!

Svo tautaði hann eitthvað sem ég skildi ekki og endurtók fyrri spurningu.
Ég sagðist vera að segja honum alveg satt, ég væri ný orðin nítján ára.

Hann: Já, svei mér þá, ég hélt að þú værir innan við fermingu!

INNAN VIÐ FERMINGU!!! Oft og mörgum sinnum hef ég mætt fordómum vegna hæðarleysis míns, en þetta gekk of langt! En þar sem hann var svo gamall og dúllulegur ákvað ég að slá hann ekki. Djók!!!

Ég: þú segjir það, hmmm. ( Ég var orðlaus en hvorki reið né sár svo ég þagði bara )
Hann: Svona getur útlitið nú blekkt.
Ég: Jájá, einmitt, það gerir það...

Svo sagði hann mér frá því að hann væri stórhneikslaður á fólki sem segði að það maður gæti ekki slakað á og sofnað eftir að hafa drukkið kaffi, hann kannaðist ekkert við að þetta hefði nein áhrif nema þá slakandi!

Ég: Nú, verðurðu ekkert æstur þegar þú drekkur kaffi? ( síðan hvenær er kaffi róandi? )
Hann: Ha?
Ég: Verðurðu ekkert æstur þegar þú drekkur kaffi?

Þá áttaði ég mig á því að þetta var frekar illa orðað og byrjaði eitthvað að snúa út úr, vildi ekki að greyið maðurinn héldi að ég væri eitthvað að perrast í honum..

Við spjölluðum síðan heilmikið, m.a. um rauðu skóna mína sem hann hrósaði í hástert og sagði líta út fyrir að vera virkilega þægilega, og um allt milli himins og jarðar. Þegar okkur datt ekkert meira í hug fórum við að syngja, bara lágt, vorum ekkert að trufla neinn. Reyndar byrjaði hann og ég hermdi...

Já þetta var upplifun. Þegar ég gekk út var ég ekkert að hugsa um þessa miklu móðgun sem var skellt framan í mig heldur var ég ofboðslega glöð.

Þetta finnst mér eiginlega skemmtilegast af öllu í lífinu; Að hitta aðra mannveru í aðeins örstuttan tíma, þykja ofboðsega vænt um hana og ganga í burtu og vita að maður mun alltaf muna eftir henni!

Það eru svona hlutir sem gera lífið þess virði að lifa því.

2005-03-07T21:09:00.000Z

Ég vil nota tækifærið þar sem ég er nú í tölvunni og segja að ég mun ekki svíkja mín loforð, síðan er fátækleg en ég ÆTLA að laga hana og setja alls konar skemmtilegt rusl á hana. Louds of it! Ég hef bara alls ekki haft tíma undanfarið í eitt né neitt og staðan gæti haldist þannig í nokkrar vikur í viðbót, því miður og hiður...

Svo vil ég líka óska öllum konum, og körlum líka, til hamingju með daginn á morgun!

Vday!

2005-03-07T20:24:00.000Z

Ég sit hér og horfi á one tree hill með öðru auganu ( virkilega slísí þættir) og með hinu horfi ég á Eiffel turninn, Sigurbogann, leyndardóma Louvre, listamennina í Montmartre, og yfir alla París. Það er nefninlega hægt að gera allt með ímyndunaraflinu...

Eftir rúman sólarhring ( ca. 30 klst.) verð ég á leiðinni til Keflavíkurflugvallar. Sem er svo sem ekki mjög merkilegt. En það merkilega er að þaðan liggur leið mín til sjálfrar Parísarborgar.

Já, já og jú víst. Ég er að fara að heimsækja borg ástarinnar, listarinnar, borg tískunnar og leyndardóma heimsins... Eða hvað?

Eru þetta kannski bara sögusagnir?

Eða mun ég fá gæsahúð og fiðrildi í magann í borginni fögru eins og gerist alltaf þegar ég horfi á kvikmyndirnar Amélie og Moulin Rouge? Eru þetta kannski bara áhrif þessara fallegu leikara...

Ég bara hef ekki hugmynd!

Það sem ég veit núna er að ég er ofboðslega fjölhæf í augnablikinu, annað augað í sjónvarpsglápi, hitt í París, og saman horfa þau svo á lyklaborð, því ég kann ekki fingrasetninguna.

Vonandi verð ég svona í París, get skoðað marga hluti í einu, því eins og við vitum öll, er ég ekki góð í þessum fleiratburðum... ( gott nýyrði? )

Ég fer til Parísar og vænti alls og ekkerts og hún mun sjá um restina.

2005-03-06T22:33:00.000Z

Í gær átti ég afmæli.

Mér líst ekkert á það.

Allt í einu varð ég ofboðslega hrædd.

Hvað ef ég dey án þess að hafa gert allt sem ég ætla að gera?

2005-03-01T11:58:00.000Z

Góðan dag, góðan dag.

Nú er allt í gangi.

Í morgun hjólaði ég í skólann. Ég var búin að lofa sjálfri mér eftir mikil veikindi, harðsperrur og lekandi maskara að ég skyldi aldrei nokkurn tímann labba aftur í skólann.

Ég elska hjól. Yndisleg uppfinning.

2005-02-13T20:23:00.000Z

Lífið getur verið alveg ótrúlega merkilegt.

Maður hefur sitt líf og það er einhvern veginn og maður veit oftast hvernig það
er.

En..

Svo gerist eitthvað örlítið, getur verið einhver ómerkilegur atburður, stundum merkilegur, og allt í einu veistu að lífið sem þú átt í dag er allt annað líf en það sem þú áttir í gær.

Ótrúlegt.

Og allt í einu veistu bara ekkert í þinn haus. Hafið þið ekki oft lent í þessu?

Og stundum gerist ekki bara eitthvað eitt, stundum gerist svo mikið, á einum degi, og kannski eitthvað mjög merkilegt!

Þá fyrst verður maður ruglaður.

2005-02-11T20:23:00.000Z

Maður veit aldrei hvað maður vill fyrr en maður hefur virkilega prófað það sem maður vill ekki.

Pælið aðeins í þessu. Það er hægt að nota þetta yfir allt! Ástarmálin, vinnuna, hverfi, íbúð, gæludýr, vini.. Og þetta á einkar vel við um mig núna í ástarmálunum.. Þess vegna fæddist þessi setning algerlega án vandræða.

Hvað er ekki hægt að nota þetta yfir?

2005-02-07T14:34:00.000Z

Ég hef aldrei strengt nein áramótaheit. A.m.k. ekki með það í huga að standa við þau.. En hvað er ég að baula um áramótaheit í febrúar, gætuð þig spurt. Málið er að fólk er alltaf að röfla inni í sjálfu sér, gjammandi alla daga og allan sólarhringinn um að nú þurfi hlutirnir að fara að breytast, nú verð ég að hætta að borða svona mikið nammi, ég verð að byrja að fara snemma að sofa, ég verð að standa mig betur í skólanum og ég VERÐ að fara að klippa á mér táneglurnar!
En.. svo hvað? Ekkert! Áður en þú veist af er komið risa gat á skóna að framan því að þú komst aldrei í að klippa helvítis táneglurnar á þér! Eða var það kannski leti..
Þá hugsar fólk.. Ég ætla bara að leyfa þeim að vaxa, geri þetta eftir áramótin, þá kemur nýr og betri tími og þá ætla ég að bæta mig, hafa meiri sjálfsaga. En gettu hvað! It ain´t gonna happen! Og mín kenning er sú, eða tilgáta þar sem ekkert hefur verið sannað með vísindalegum rannsóknum ( haha ;) ), að þetta sé vegna þess að fólk gengur með einhverjar flugur í kollinum of lengi. Því við mannfólkið erum nú einu sinni þannig að við frestum alltaf hlutunum, tekst að telja okkur sjálfum trú um að það sem við þurfum að gera verði kannski bara auðveldara seinna! Þvílík vitleysa. Og eins og jólin eru haldin hátíðlega frá miðjum nóvember og fram í miðjan janúar, eða 1/4 af árinu (sem er fáránlegt bæ ðö vei!) þá er fólk að hugsa um áramótaheit í marga mánuði fyrir áramótin..
En hvað með að hætta bara að fresta hlutunum endalaust og hætta að blekkja sjálfan sig! Maður verður ekkert bættari nema með því að gera eitthvað í því sjálfur, þú vaknar ekkert bara betri manneskja eitthvað í djóki! En við ætlum bara alltaf að gera allt seinna! Og því segji ég ; Afhverju ekki að byrja í dag að gera þá hluti sem við ætlum að gera á morgun? Eða árið 2016! Já ég segji bara
KLIPPTU Á ÞÉR TÁNEGLURNAR NÚNA STRAX FOR CRYING OUT LOUD!!!!

2005-02-04T19:04:00.000Z

Já síðan er tóm og höfuðið mitt líka.. Stefnan er að bæta við og krydda þetta aðeins en þar sem ég er á topp 10 lista yfir tölvufötluðustu einstaklinga í Evrópu gæti það tekið sinn tíma.. Allar kjellingar þurfa aðstoð við svona rugl. Frá öðrum kjellingum að sjálfsögðu ;)

...Í kvöld ætla ég að passa. Mér finnst að það ættu allir að óska mér til hamingju, því að í kvöld er föstudagur. Og minn síðasti þurri föstudagur er svo langt í burtu að ég get ómögulega ímyndað mér hvenær það skyldi hafa verið að ég hafi vaknað með fullt minni á laugardagsmorgni. En það mun gerast á morgun. Sem er mjög gott. Hver veit nema maður vakni kl: 8 við vælið í barninu og haldi svo galvaskur niður á tjörn að gefa öndunum brauð. Já ég velti því fyrir mér, hvernig skyldu þessir laugardagsmorgnar vera?

2005-01-28T12:38:00.000Z

Prufa prufa 1,2,3